Се разгоре дискусијата во email листата која ви ја споменав во претходниот пост. Со вклучувањето на г-дин Ванчо Орданоски (Инстант Експерт) дел од работите станаа појасни. Имено, иако поголемиот дел од нас смета дека законската регулатива е донесена и чиста… сепак остануваат неколку матни точки од веќе постоечката регулатива кои според г-дин Орданоски оневозможуваат развој на електронската трговија, особено во делот на трансфер на заработените паричните средства во Македонија…
Да не должам понатаму. Во продолжение е целосната порака од г-дин Орданоски на веќе зададената тема.
Значи, никој не ги доведува во прашање нашите добри намери да бидеме чесни граѓани и да си ги плаќаме давачките. Ниту НБРМ директно нам ќе ни се обрати (барем не во прво време, додека не не` обвинат за девизен прекршок).
Проблемот е во тоа што Народната банка ќе ја малтретира вашата банка во која имате сметка, а вашата банка (најверојатно неволно, но приморана) ќе ве малтретира вас. Се поставува и прашањето за прием на пари на ваша лична сметка во име на некоја компанија (која може, а не мора да биде ваша). Како ќе се разреши тоа? Сегашната регулатива е таква што компанијата која наплаќа од странство, мора да има отворено *компаниска* девизна сметка во некоја деловна банка, и при секој прием на пари да оди во банката и да достави документација со која се „објаснува“ приливот. Пак ќе кажам, деловните банки не се одушевени од ваков начин на работа, но НБРМ им наложува така.
Во мојата фирма редовно примаме уплати од странство за софтвер и информатички услуги кои сме ги направиле за нашите странски купувачи. И редовно си го правиме ова што ви го реков. Згора на тоа, постои правило дека не можеме многу долго да ги чуваме парите во девизи - мора да ги конвертираме во денари во рок од 3-5 дена и да ги депонираме на нашата редовна сметка.
Не е јасно и како ќе се третира прометот: како малопродажба или големопродажба. Ако е малопродажба, треба фискална каса. Јбг…
Значи, добро, да прифатиме дека уредно ќе го доставуваме секој принтаут од МаниБукерс и ќе ја пополнуваме останатата папирологија (за поголеми приливи треба и договор!), потоа редовно ќе ги менуваме парите во денари, и со тоа ќе ги исполниме обврските кон УЈП и државата.
Но, што ако продавате ситни дребулии во големи количини? Што знам: пенкалца, значки, џиџи-миџи? Тие чинат евтини пари, а со - дај боже - пораст на бизнисот, ќе расте и прометот. Замислете да треба да носите 20, 30, 50, 100 МаниБукерс принтаути дневно во банката!
И на крај, не најмалку важно, нели се поништува целата поента на електронската продавница со бескрајно преметнување на хартии наоколу?
Разговарав(ме) со некои банки, едни намрштени суштества кои ги мразат сите околу себе. Искуствата за тоа ги има на мојот блог, да не дробам овде. Кој има живци, нека чита.
Блогот на Ванчо Орданоски, можете да го пронајдете на следната адреса: http://instantekspert.blogspot.com
Конкретните постови на оваа тема се следните:
Имате ваш коментар на изнесениот став од г-дин Орданоски или можеби знаете некои други олеснителни или ограничувачки фактори во развојот на електронска трговија во нашата државата? Споделете го Вашиот коментар подолу…
